Daan, Jacqueline & Emma van Loveren
Les Beauffes
63700 Buxières sous Montaigut
Frankrijk
Tel. 00 33 473 52 09 02
e-mail: sansparure@gmail.com
SANS PARURE
* Un lieu de détente * Een plek om weer op adem te komen * A place to relax
Lieve familie, vrienden en gasten van Sans Parure,
Een seizoen met hobbels. Ja, dat is wat we aan de vooravond van de zomer tegen elkaar zeiden; het gaat een raar seizoen worden. Het begon met de annulering van een gîte ivm met gezondheidsproblemen. Dat was erg schrikken, want in plaats van lekker vakantie vieren, werd dat een tour naar het ziekenhuis voor onze gasten. Gelukkig hebben we gehoord dat het naar omstandigheden goed gaat, en dat de behandeling aanslaat. Zet 'm op, Marja, want we willen graag volgend jaar onder het genot van een glaasje wijn met jullie genieten op het terras van de bruine gîte.

De eerste week van de vakantie was net ingegaan toen we 2 gezinnetjes voor de gastenkamers kregen. Ze waren op doorreis naar Spanje. Dus ’s avonds lekker eten, lekker slapen en de volgende dag fris verder. Echter twee uur na hun vertrek kregen we een telefoontje: 'Kunnen we misschien terugkomen bij jullie? De auto is kapot en wordt nu afgesleept naar een garage'. Gelukkig hadden we de gastenkamers nog vrij die avond. Dat de ANWB niet altijd voor de gestrande vakantieganger klaar staat kwamen wij toen wel achter. En alhoewel de bruine gîte slechts geschikt is voor 2 volwassenen en 1 klein kindje, deze families hebben bewezen dat je er ook met 6 volwassenen best kunt slapen. Het jeugdherberg gevoel was weer helemaal terug. Gelukkig konden ze na 2 dagen afreizen naar Spanje en hun vakantie voortzetten. Diezelfde dag kregen we nieuwe Belgische gasten en het eerste wat ze zeiden was: 'Amai, den auto doet 'n beetje raar.’ Wij riepen haast in koor: 'Neeeee!'
En dan hebben we het nog niet gehad over de kleine Lotte, die met een salmonella-vergiftiging aankwam. Zo ziek. Gelukkig hebben we een hele lieve en goede huisarts, die gelijk doorhad wat er aan de hand was. Na een paar dagen aansterken konden zij hun reis terug naar huis beginnen. En het gezinnetje van 5 dames in de witte gîte, die na een paar dagen ook hals over kop weer naar huis moesten omdat het niet goed ging met oma. Wat een verdriet.
En zelfs het weer deed mee in het rijtje hobbels. Was het de ene dag stralend, de volgende dag regende het pijpestelen en moesten we rennen met ons bordje naar het atelier .

De maand augustus maakte wat dat betreft alles goed, een en al zon, tegen een hittegolf aan. We blijven Nederlanders hè, altijd een beetje mopperen. Maar ondanks alle hobbels hebben we weer een reuzegezellig seizoen gehad. De barbecues met kampvuur en marshmallows, de leuke gesprekken, de lange zwoele avonden tot in het donker in de tuin, de prachtige sterrenhemels en de kraters op de maan die we erg goed konden zien met onze sterrenkijker. Leuk ook om te horen wat iedereen voor werk doet: o.a. een plastisch chirurg, een zenleraar, verpleegkundigen, journalisten, medewerkers van het ministerie van Landbouw, een taaldocente Frans, een relatieconsulent, een kapper, een sociaal werker, een directeur van een ICT bedrijf, een kok (de nachtmerrie van Jacq.), de juf van Emma van groep 2, teveel om op te noemen, maar allemaal even interessant.
We hebben veel nieuwe gasten mogen verwelkomen, maar ook gasten die hier al een keer of soms zelfs al 2 of 3 keer eerder waren geweest, leuk! Crisis of niet, we hebben dit jaar bijna het driedubbele aan kamers verhuurd t.o.v. vorig jaar! We moesten zelfs een aantal keren zeggen dat we vol waren. Heel spijtig, en dat was ons tot nu toe nog niet overkomen.
Nu is iedereen weer aan het werk of naar school. Raar hoor, ook voor ons. Zo lopen er 20 gasten op het terrein en zo is iedereen weer weg.
Onze nieuwste aanwinst is konijn Caramel. Een prachtig lichtbruin mannetje. Dat worden vast mooie baby's samen met zijn pluizige vriendinnetje ET.
De kinderen vonden de kippen wel een beetje eng, maar de eitjes zoeken was altijd feest. Net of het elke dag Pasen is. Met de broedmachine hebben we 16 eieren uitgebroed. Wat een wondertje. Precies na 21 dagen, tok-tok-tok, kwam er een kuikentje uit het ei.
De schapen zijn inmiddels weer naar de buurboer, of beter gezegd, naar de ram. Dus hopelijk volgend jaar weer prachtige lammetjes. En ‘be ware’ de kans om vernoemd te worden blijft aanwezig. Op de foto hebben een aantal schapen al ‘des fesses vertes’ (een groen achterwerk). Dat betekent dat ze al met de ram gespeeld hebben.
De moestuin begint een beetje over te raken. De aardappels zijn gerooid. De vriezer zit vol met sperzieboontjes en snijboontjes. De doorgeschoten courgettes zijn verwerkt tot een heerlijke soep. De nodige potten jam (rode bessen, pruimen, frambozen, bramen en vlierbessen) en appelcômpote staan alweer op de plank.
De houtvoorraad was al aangelegd, zodat het hout goed droog is. Alleen de schoorsteen moet nog geveegd worden. We zijn bijna winterklaar, want er is altijd een risico dat we ingesneeuwd kunnen raken.
Zelfs de EDF (de Franse electriciteitsmaatschappij) lijkt voorbereidingen te treffen voor de winter. De electriciteitskabels lopen hier in Frankrijk boven de grond. Erg kwetsbaar, maar ondergronds is gewoonweg niet realiseerbaar. Dat we hier herhaaldelijk zonder stroom zitten na een hevige regen, storm of onweersbui is dan ook niet vreemd. De kabels worden gecheckt vanuit de lucht. Toen we die ochtend een helikopter boven ons terrein zagen cirkelen dachten we eerst nog dat ze op zoek waren naar een ontsnapte crimineel. Hé, de gendarme heeft ons al een keer vereerd met een bezoekje om ons te waarschuwen voor de ETA die hier in de Auvergne (lekker rustig) hun bommen en aanslagen voorbereiden, dus wij kijken nergens meer van op. Maar goed, niks ernstigs dus, maar wel spectaculair.
De winter staat voor de deur en dus worden we in de winkels alweer doodgegooid met kruiken. In Nederland is dat onderhand een verzamelaars-item, maar hier echt een must. Terug naar vroeger, met de ijsbloemen op de ruiten. Maar we zijn er klaar voor, laat de winter maar komen. We gaan ons lekker op de bank nestelen, open haardje aan, een goed boek, een lekker kopje thee, …..ssskkkkrrrratch..…nee dus! Voor ons begint nu juist het klussen.
Kerstmis 2009
Geen zin in Kerststress, boodschappen doen, het hele huis vol visite en al weken van te voren bezig zijn met de kerstvoorbereidingen? Kom naar Sans Parure en laat u lekker verwennen en geniet van lekker eten, van de ontspannen sfeer en van de prachtige omgeving.
Uw gîte wordt geheel in kerstsfeer gedompeld. Handdoeken, keukenset, dekbedden, bedlinnen: u kunt het allemaal thuislaten.
We verwelkomen u met een kop warme chocolademelk en zelfgebakken Hollandse appeltaart met slagroom. Op kerstavond een 8-gangendiner en een kerstverhaal voor de open haard…….. En natuurlijk gaan we de kerstman zelf ook ontmoeten!
Maar eerst nog even genieten van de herfst. De blaadjes kleuren mooi rood, oranje, geel en de zonsop-en ondergangen zijn prachtig. De trekvogels komen alweer massaal over vliegen. Tijdens een wandeling genieten we van het zonnetje en rapen we ondertussen de vele walnoten, hazelnoten en tamme kastanjes. Ook bramen, frambozen en vlierbessen zijn er nog volop om lekkere jammetjes, taart en ijs van te maken, hmmmm. Zin om ook nog even lekker na te zomeren? We hebben nog enkele plekjes over in de herfstvakantie…….
Onze slogan voor Sans Parure is: “Een plek om weer op adem te komen” . Een gast heeft in het gastenboek geschreven: Sans Parure : ‘Een plek om lief te hebben”…. En daar hebben wij
helemaal niets aan toe te voegen.
Hartelijk dank ook voor het toezenden van foto's. Altijd welkom, en een aantal zijn goed bruikbaar voor onze website.
Oja, onze website veranderd met de seizoenen mee. Nu dus helemaal in herfstsfeer!
We wensen u alle goeds en nogmaals bedankt voor uw komst naar Sans Parure. Wij hebben samen met u genoten en wellicht tot ziens!
Lieve groetjes vanuit een zonnig en lekker warm (22°C) Auvergne,
SANS PARURE
Daan, Jacqueline, Emma, Ollie en de rest van de beestenbende
Les Beauffes
63700 Buxières sous Montaigut
France
Tel. 00 33 473 52 09 02
e-mail : sansparure@gmail.com
website : www.sansparure.com
De gîtes hebben inmiddels nieuwe openslaande deuren. Het varkenshok annex broeikasje krijgt transparante golfplaten. Het was te koud waardoor de plantjes niet goed groeiden. De schapen hebben een nieuwe ingang gekregen waardoor we niet meer eerst het hele weiland door hoeven te rennen om ze te verplaatsen. De schapenstal moet nog worden uitgemest. Dat gooien we natuurlijk lekker op de moestuin. Kortom, er is een hoop te doen.
Nieuwsbrief Sans Parure, september 2009
En natuurlijk gaan we ons ook alweer een beetje voorbereiden op Kerst en Oud & Nieuw.
Hou de mail en de website (onder Activiteiten) in de gaten voor onze speciale eindejaarsarrangementen.
Een klein tipje van de sluier:
Favoriet bij de kinderen was natuurlijk de dieren eten geven. Vooral konijn Ludo (door de bijna 3-jarige Jente steevast ‘Lullo’ genoemd) mochten we niet vergeten. En ja, Janine is er ook. Ze staat op het punt van bevallen.
Nu hebben we 9 kippen en 7 haantjes. Zoals gezegd gaat Jacq. een afspraak met de buurman maken en zullen de haantjes in de pan belanden. In onze volgende nieuwsbrief zullen we uitgebreid verslag doen van deze ervaring.